บทว่า ตํ ได้แก่ กรรมนั้นนั่นแหละที่จะกล่าว หรือถ้อยคำของข้าพเจ้านั้น.

บทว่า เอกมนา ได้แก่ เป็นผู้มีใจมีอารมณ์เดียว.

อีกอย่างหนึ่ง บาลีก็อย่างนี้เหมือนกัน.

บทว่า นครมฺหิ เอรกจฺเฉ ได้แก่ ในนครที่มีชื่ออย่างนี้.