บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สมเณ ได้แก่ ผู้สงบบาป.

บทว่า สีลวนฺเต ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยคุณคือศีล.

บทว่า มนํ ปสาทยึ ความว่า ดีฉันทำจิตให้เลื่อมใสปรารภคุณของสมณะเหล่านั้นว่า พระคุณเจ้าเหล่านี้ดีหนอ เป็นธรรมจารี เป็นพรหมจารี (เป็นผู้ประพฤติธรรม เป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์).

บทว่า วิตฺตา จหํ อญฺชลิกํ อกาสึ ความว่า ดีฉันยินดี เกิดโสมนัส ไหว้แล้ว.