บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สุสุกฺกขนฺธํ ได้แก่ มีตัวเผือกดี ช้างเชือกนั้นเว้นอวัยวะเพียงเท่านี้ คือ เท้าทั้งสี่ อัณฑะ ปาก หูทั้งสอง ขนหาง มีตัวเผือกหมดก็จริง ถึงอย่างนั้น ท่านก็กล่าวว่า สุสุกฺกขนฺธํ เพราะที่ลำตัวเผือกผ่องอย่างยิ่ง.

บทว่า นาคํ ได้แก่ พระยาช้างทิพย์.

บทว่า อกาจินํ ได้แก่ ไม่มีโทษ. อธิบายว่า เว้นจากโทษของผิวเป็นต้นว่า รอยด่าง รอยแผลและตกกระ. บาลีเป็น อาชานียํ ก็มี. อธิบายว่า ประกอบด้วยลักษณะของอาชาไนย.

บทว่า ทนฺตึ ได้แก่ บรรดาช้างมีงาทั้งหลาย ก็เป็นช้างมีงางามไพบูลย์.