บทว่า มนฺตฺวา แปลว่า รู้แล้ว คือกำหนดแล้วด้วยปัญญา.

บทว่า อตฺถํ ได้แก่ ไม่ปราศจากประโยชน์ คือนำมาซึ่งประโยชน์โดยส่วนเดียว.

บทว่า อิสินิสภ แปลว่า ผู้ประเสริฐสุดในฤาษีทั้งหลาย เช่นกับบุรุษอาชาไนย.

บทว่า วจนปถํ แปลว่า คำ ก็คำนั่นแล ท่านกล่าวว่าวจนปถะ เพราะเป็นอุบายให้บรรลุประโยชน์.