อนึ่ง พวกฤษีผู้สงบ สำรวมจิตบำเพ็ญตบะ แม้ท่านผู้บำเพ็ญตบะเหล่านั้นก็ต้องละทิ้งร่างกายไปตามกาล แม้พระอรหันต์ทั้งหลายผู้อบรมตนแล้ว ทำกิจเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ สิ้นบุญและบาปแล้ว ก็ยังทอดทิ้งกายนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยตฺถ คนฺตฺวา ความว่า ไปประเทศใด เข้าถึง คือถึงกรรม วิชาและกิจของบุรุษด้วยกายประโยคและด้วยประโยคนอกนี้ พึงเป็นผู้ไม่แก่ไม่ตาย.

ชื่อว่ามีทรัพย์มาก เพราะมีทรัพย์ที่รวบรวมเก็บไว้มากประมาณร้อยโกฏิเป็นต้นเป็นอย่างต่ำ. ชื่อว่ามีโภคะมาก เพราะมีโภคะที่เป็นเสบียงมาก คือกหาปณะมีสามหม้อเป็นต้น.

บทว่า รฏฺฐวนฺโต ได้แก่ เจ้าของแว่นแคว้น. อธิบายว่า ปกครองแว่นแคว้นปริมาณหลายโยชน์.