บทว่า ปสนฺนา ได้แก่ มีจิตเลื่อมใส เพราะเชื่อในผลกรรมและเชื่อในพระรัตนตรัย.

บทว่า เสหิ ปาณิภิ ความว่า ดีฉันไม่ใช้คนอื่น จัดตั่งที่ควรน้อมเข้าไปด้วยมือของตนถวาย.

ในคาถานั้น เทวดาแสดงเขตสมบัติด้วยบทว่า วิรชํ ภิกขุํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ นี้. แสดงเจตนาสมบัติด้วยบทว่า ปสนฺนา นี้. แสดงประโยคสมบัติด้วยบทว่า เสหิ ปาณิภิ นี้.

อนึ่ง เทวดาแสดงคุณแห่งทาน ๒ นี้ คือ ถวายโดยเคารพและถวายใกล้ชิด ด้วยบทว่า ปสนฺนา นี้. แสดงคุณแห่งทาน ๒ นี้ คือ ถวายด้วยมือตนเองและตามเข้าไปถวาย ด้วยบทว่า เสหิ ปาณิภิ นี้.