ด้วยบทว่า กณฺเฐสุ เป็นต้น ท่านแสดงถึงเครื่องประดับสำหรับคอ สำหรับมือ สำหรับเท้าและสำหรับศีรษะเป็นต้น.

บทว่า โอภาสนนฺติ ประกอบความว่า ย่อมสว่างไสวไปด้วยเครื่องประดับที่คอทั้งหลายเหล่านั้น.

แม้ในบทที่เหลือก็อย่างนี้.

บทว่า อพฺภุทฺทยํ แปลว่า กำลังอุทัยขึ้นไป.