๙๖. ๑๑. นาคเปตวตฺถุวณฺณนา

ปุรโตว เสเตน ปเลติ หตฺถินาติ อิทํ สตฺถริ เชตวเน วิหรนฺเต เทฺว พฺราหฺมณเปเต อารพฺภ วุตฺตํ.

อายสฺมา กิร สงฺกิจฺโจ สตฺตวสฺสิโก ขุรคฺเคเยว อรหตฺตํ ปตฺวา สามเณรภูมิยํ ฐิโต ตึสมตฺเตหิ ภิกฺขูหิ สทฺธึ อรญฺญายตเน วสนฺโต เตสํ ภิกฺขูนํ ปญฺจนฺนํ โจรสตานํ หตฺถโต อาคตํ มรณมฺปิ พาหิตฺวา เต จ โจเร ทเมตฺวา ปพฺพาเชตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ อคมาสิ. สตฺถา เตสํ ภิกฺขูนํ ธมฺมํ เทเสสิ, เทสนาวสาเน เต ภิกฺขู อรหตฺตํ ปาปุณึสุ. อถายสฺมา สงฺกิจฺโจ ปริปุณฺณวสฺโส ลทฺธูปสมฺปโท เตหิ ปญฺจหิ ภิกฺขุสเตหิ สทฺธึ พาราณสึ คนฺตฺวา อิสิปตเน วิหาสิ, มนุสฺสา เถรสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ธมฺมํ สุตฺวา ปสนฺนมานสา วีถิปฏิปาฏิยา วคฺควคฺคา หุตฺวา อาคนฺตุกทานํ อทํสุ. ตตฺถ อญฺญตโร อุปาสโก มนุสฺเส นิจฺจภตฺเต สมาทเปสิ, เต ยถาพลํ นิจฺจภตฺตํ ปฏฺฐเปสุํ.

เตน จ สมเยน พาราณสิยํ อญฺญตรสฺส มิจฺฉาทิฏฺฐิกสฺส พฺราหฺมณสฺส เทฺว ปุตฺตา เอกา จ ธีตา อเหสุํ. เตสุ เชฏฺฐปุตฺโต ตสฺส อุปาสกสฺส มิตฺโต อโหสิ. โส ตํ คเหตฺวา อายสฺมโต สงฺกิจฺจสฺส สนฺติกํ อคมาสิ. อายสฺมา สงฺกิจฺโจ ตสฺส ธมฺมํ เทเสสิ, โส มุทุจิตฺโต อโหสิ. อถ นํ โส อุปาสโก อาห "ตฺวํ เอกสฺส ภิกฺขุโน นิจฺจภตฺตํ เทหี"ติ. "อนาจิณฺณํ อมฺหากํ พฺราหฺมณานํ สมณานํ สกฺยปุตฺติยานํ นิจฺจภตฺตทานํ, ตสฺมา นาหํ ทสฺสามี"ติ. กึ มยฺหมฺปิ ภตฺตํ น ทสฺสสีติ. "กถํ น ทสฺสามี"ติ อาห. ยทิ เอวํ ยํ มยฺหํ เทสิ, ตํ เอกสฺส ภิกฺขุสฺส เทหีติ. โส "สาธู"ติ ปฏิสฺสุณิตฺวา ทุติยทิวเส ปาโตว วิหารํ คนฺตฺวา เอกํ ภิกฺขุํ อาเนตฺวา โภเชสิ.