๑๑๕. ๕. กุมารเปตวตฺถุวณฺณนา

อจฺเฉรรูปํ สุคตสฺส ญาณนฺติ อิทํ กุมารเปตวตฺถุ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ?

สาวตฺถิยํ กิร พหู อุปาสกา ธมฺมคณา หุตฺวา นคเร มหนฺตํ มณฺฑปํ กาเรตฺวา ตํ นานาวณฺเณหิ วตฺเถหิ อลงฺกริตฺวา กาลสฺเสว สตฺถารํ ภิกฺขุสํฆญฺจ นิมนฺเตตฺวา มหารหวรปจฺจตฺถรณตฺถเตสุ อาสเนสุ พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสํฆํ นิสีทาเปตฺวา คนฺธปุปฺผาทีหิ ปูเชตฺวา มหาทานํ ปวตฺเตนฺติ. ตํ ทิสฺวา อญฺญตโร มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิตจิตฺโต ปุริโส ตํ สกฺการํ อสหมาโน เอวมาห "วรเมตํ สพฺพํ สงฺการกูเฏ ฉฑฺฑิตํ, น เตฺวว อิเมสํ มุณฺฑกานํ ทินฺนนฺ"ติ. ตํ สุตฺวา อุปาสกา สํวิคฺคมานสา "ภาริยํ วต อิมินา ปุริเสน ปาปํ ปสุตํ, เยน เอวํ พุทฺธปฺปมุเข ภิกฺขุสํเฆ อปรทฺธนฺ"ติ ตมตฺถํ ตสฺส มาตุยา อาโรเจตฺวา "คจฺฉ ตฺวํ สสาวกสํฆํ ภควนฺตํ ขมาเปหี"ติ อาหํสุ. สา "สาธู"ติ ปฏิสฺสุณิตฺวา ปุตฺตํ สนฺตชฺเชนฺตี สญฺญาเปตฺวา ภควนฺตํ ภิกฺขุสํฆญฺจ อุปสงฺกมิตฺวา ปุตฺเตน กตอจฺจยํ ทสฺเสนฺตี ขมาเปตฺวา ภควโต ภิกฺขุสํฆสฺส จ สตฺตาหํ ยาคุทาเนน ปูชํ อกาสิ. ตสฺสา ปุตฺโต นจิรสฺเสว กาลํ กตฺวา กิลิฏฺฐกมฺมูปชีวินิยา คณิกาย กุจฺฉิยํ นิพฺพตฺติ, สา จ นํ ชาตมตฺตํเยว "ทารโก"ติ ญตฺวา สุสาเน ฉฑฺฑาเปสิ. โส ตตฺถ อตฺตโน ปุญฺญพเลเนว คหิตารกฺโข เกนจิ อนุปทฺทุโต มาตุ องฺเก วิย สุขํ สุปิ. เทวตา ตสฺส อารกฺขํ คณฺหึสูติ จ วทนฺติ.

อถ ภควา ปจฺจูสสมเย มหากรุณาสมาปตฺติโต วุฏฺฐาย พุทฺธจกฺขุนา โลกํ โวโลเกนฺโต ตํ ทารกํ สิวถิกาย ฉฑฺฑิตํ ทิสฺวา สูริยุคฺคมนเวลาย สิวถิกํ อคมาสิ. "สตฺถา อิธาคโต, การเณเนตฺถ ภวิตพฺพนฺ"ติ มหาชโน สนฺนิปติ. ภควา สนฺนิปติต- ปริสาย "นายํ ทารโก โอญฺญาตพฺโพ, ๑- ยทิปิ อิทานิ สุสาเน ฉฑฺฑิโต อนาโถ ฐิโต, อายตึ ปน ทิฏฺเฐว ธมฺเม อภิสมฺปรายญฺจ อุฬารสมฺปตฺตึ ปฏิลภิสฺสตี"ติ