๑๒๕. ๕. อุจฺฉุเปตวตฺถุวณฺณนา

อิทํ มม อุจฺฉุวนํ มหนฺตนฺติ อิทํ อุจฺฉุเปตวตฺถุ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ?

ภควติ เวฬุวเน วิหรนฺเต อญฺญตโร ปุริโส อุจฺฉุกลาปํ ขนฺเธ กตฺวา เอกํ อุจฺฉุํ ขาทนฺโต คจฺฉติ. อถ อญฺญตโร อุปาสโก สีลวา กลฺยาณธมฺโม พาลทารเกน สทฺธึ ตสฺส ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต คจฺฉติ. ทารโก อุจฺฉุํ ปสฺสิตฺวา "เทหี"ติ ปโรทติ. อุปาสโก ทารกํ ปโรทนฺตํ ทิสฺวา ตํ ปุริสํ สงฺคณฺหนฺโต เตน สทฺธึ สลฺลาปมกาสิ, โส ปน ปุริโส เตน สทฺธึ น กิญฺจิ อาลปิ, ทารกสฺส อุจฺฉุขณฺฑมฺปิ นาทาสิ. อุปาสโก ตํ ทารกํ ทสฺเสตฺวา "อยํ ทารโก อติวิย โรทติ, อิมสฺส เอกํ อุจฺฉุขณฺฑํ เทหี"ติ อาห. ตํ สุตฺวา โส ปุริโส อสหนฺโต ๑- ปฏิหตจิตฺตํ ๒- อุปฏฺฐเปตฺวา อนาทรวเสน เอกํ อุจฺฉุลฏฺฐึ ปิฏฺฐิโต ขิปิ.

โส อปเรน สมเยน กาลํ กตฺวา จิรํ ปริภาวิตสฺส โลภสฺส วเสน เปเตสุ นิพฺพตฺติ, ตสฺส ผลํ นาม สกกมฺมสริกฺขกํ ๓- โหตีติ อฏฺฐกรีสมตฺตํ ฐานํ อวตฺถรนฺตํ