๒๐๔. ๗. เอกธมฺมสวนิยตฺเถรคาถาวณฺณนา

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหนฺติ อายสฺมโต เอกธมฺมสวนิยตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

โส กิร ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต กาเล รุกฺขเทวตา หุตฺวา นิพฺพตฺโต กติปเย ภิกฺขู มคฺคมูฬฺเห มหาอรญฺเญ ๔- วิจรนฺเต ทิสฺวา อนุกมฺปมาโน อตฺตโน ภวนโต โอตริตฺวา เต สมสฺสาเสตฺวา โภเชตฺวา ยถาธิปฺเปตฏฺฐานํ ปาเปสิ. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต กสฺสเป ภควติ โลเก อุปฺปชฺชิตฺวา กตพุทฺธ- กิจฺเจ ปรินิพฺพุเต ตสฺมึ กาเล พาราณสีราชา กิกี นาม อโหสิ. ตสฺมึ กาลงฺกเต ตสฺส ปุถุวินฺทราชา ๕- นาม ปุตฺโต อาสิ. ตสฺส สุยาโม ๖- นาม. ตสฺส ปุตฺโต กิกีพฺรหฺมทตฺโต นาม หุตฺวา รชฺชํ กาเรนฺโต สาสเน อนฺตรหิเต ธมฺมสฺสวนํ อลภนฺโต "โย ธมฺมํ เทเสติ, ตสฺส สตสหสฺสํ ๗- ทมฺมี"ติ โฆสาเปตฺวา เอกมฺปิ