๒๘๕. ๘. ภารตตฺเถรคาถาวณฺณนา ๑-

เอหิ นนฺทก คจฺฉามาติ อายสฺมโต ภารตตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยํ กิร อโนมทสฺสิสฺส ภควโต กาเล กุลเคเห นิพฺพตฺติตฺวา วิญฺญุตํ ปตฺโต เอกทิวสํ มนุญฺญทสฺสนํ มุทุสุขสมฺผสฺสํ อุปาหนทฺวยํ คเหตฺวา คจฺฉนฺโต สตฺถารํ จงฺกมนฺตํ ทิสฺวา ปสนฺนมานโส อุปาหนา อุปนาเมตฺวา "อภิรุหตุ ภควา อุปหนา, ยํ มม อสฺส ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายา"ติ อาห. อภิรุหิ ภควา ตสฺส อนุคณฺหนตฺถํ อุปาหนา. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท จมฺปานคเร คหปติกุเล นิพฺพตฺติ, ภารโตติสฺส นามํ อโหสิ. โส วิญฺญุตํ ปตฺโต โสณตฺเถรสฺส ปพฺพชิตภาวํ สุตฺวา "โสปิ นาม ปพฺพชี"ติ สญฺชาตสํเวโค ปพฺพชิตฺวา กตปุพฺพกิจฺโจ วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต น จิรสฺเสว ฉฬภิญฺโญ อโหสิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๒- :-

"อโนมทสฺสี ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ