๕. มาลุงกยปุตตเถรคาถา
๓๕๑. ๕. มาลุงฺกฺย ๓- ปุตฺตตฺเถรคาถาวณฺณนา
มนุชสฺสาติอาทิกา อายสฺมโต มาลุงฺกฺยปุตฺตตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ โกสลรญฺโญ ๔- อคฺคาสนิกสฺส ๕- ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. ตสฺส มาตา มาลุงฺกฺยา นาม, ตสฺสา วเสน มาลุงฺกฺยปุตฺโตเตฺวว ๖- ปญฺญายิตฺถ. โส วยปฺปตฺโต นิสฺสรณชฺฌาสยตาย ฆราวาสํ ปหาย ปริพฺพาชกปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา วิจรนฺโต สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา สาสเน ปฏิลทฺธสทฺโธ ปพฺพชิตฺวา วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต น จิรสฺเสว ฉฬภิญฺโญ อโหสิ. โส ญาตีสุ อนุกมฺปาย ญาติกุลํ อคมาสิ, ตํ ญาตกา ปณีเตน ขาทนีเยน โภชนีเยน ปริวิสิตฺวา ธเนน ปโลเภตุกามา