๓๕๓. ๗. กาติยานตฺเถรคาถาวณฺณนา

อุฏฺเฐหีติอาทิกา อายสฺมโต กาติยานตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว ปุญฺญานิ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ อญฺญตรสฺส โกสิยโคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺโต, มาตุโคตฺตวเสน ปน กาติยาโนติ ลทฺธนาโม วยปฺปตฺโต สามญฺญกานิตฺเถรสฺส คิหิสหาโย เถรํ ทิสฺวา ปพฺพชิโต สมณธมฺมํ กโรนฺโต รตฺตึ "นิทฺทาภิภวํ วิโนเทสฺสามี"ติ จงฺกมํ อารุหิ. โส จงฺกมนฺโต นิทฺทาย อภิภูโต ปจลายมาโน ปริปติตฺวา ตตฺเถว อนนฺตรหิตาย ภูมิยา นิปชฺชิ, สตฺถา ตสฺส ตํ ปวตฺตึ ทิสฺวา สยํ ตตฺถ คนฺตฺวา อากาเส ฐตฺวา "กาติยานา"ติ สญฺญํ อทาสิ. โส สตฺถารํ ทิสฺวา อุฏฺฐหิตฺวา วนฺทิตฺวา สํเวคชาโต อฏฺฐาสิ. อถสฺส สตฺถา ธมฺมํ เทเสนฺโต:-

[๔๑๑] "อุฏฺเฐหิ นิสีท กาติยาน