๓๙๒. ๘. องฺคุลิมาลตฺเถรคาถาวณฺณนา

คจฺฉํ วเทสิ สมณ ฐิโตมฺหีติอาทิกา ๑- อายสฺมโต องฺคุลิมาลตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ กุสลํ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ โกสลรญฺโญ ปุโรหิตสฺส ภคฺควสฺส นาม พฺราหฺมณสฺส ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ, ตสฺส ชาตทิวเส สกลนคเร อาวุธานิ ปชฺชลึสุ, รญฺโญ จ มงฺคลาวุธํ สยนปีเฐ ฐปิตํ ปชฺชลิ, ตํ ทิสฺวา ราชา ภีโต สํวิคฺโค นิทฺทํ น ลภิ. ปุโรหิโต ตายํ เวลายํ นกฺขตฺตโยคํ อุลฺโลเกนฺโต "โจรนกฺขตฺเตน ชาโต"ติ สนฺนิฏฺฐานมกาสิ. โส วิภาตาย รตฺติยา รญฺโญ สนฺติกํ คโต สุขเสยฺยํ ปุจฺฉิ. ราชา "กุโต อาจริย สุขเสยฺยํ, รตฺติยํ มยฺหํ มงฺคลาวุธํ