มหาโมคคัลลานเถรคาถา
๒๐. สฏฺฐินิปาต
๔๐๐. ๑. มหาโมคฺคลฺลานตฺเถรคาถาวณฺณนา
สฏฺฐินิปาเต อารญฺญิกา ปีณฺฑปาติกาติ ๑- อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?
ตสฺส วตฺถุ ธมฺมเสนาปติวตฺถุมฺหิ วุตฺตเมว. เถโร หิ ปพฺพชิตทิวสโต สตฺตเม ทิวเส มคธรฏฺเฐ กลฺลวาลคามกํ อุปนิสฺสาย สมณธมฺมํ กโรนฺโต ถีนมิทฺเธ โอกฺกนฺเต สตฺถารา "โมคฺคลฺลาน โมคฺคลฺลาน มา พฺราหฺมณ อริยํ ตุณฺหีภาวํ ปมาโท"ติ- อาทินา ๒- สํเวชิโต ถีนมิทฺธํ วิโนเทตฺวา ภควตา วุจฺจมานํ ธาตุกมฺมฏฺฐานํ สุณนฺโต เอว วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา ปฏิปาฏิยา อุปริมคฺคตฺตยํ อุปคนฺตฺวา อคฺคผลกฺขเณ สาวกปารมีญาณสฺส มตฺถกํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ๓-:-