๔. อัฑฒกาสีเถรีคาถา
๔๒๓. ๔. อฑฺฒกาสีเถรีคาถาวณฺณนา
ยาว กาสิชนปโทติอาทิกา อฑฺฒกาสิยา เถริยา คาถา.
อยํ กิร กสฺสปสฺส ทสพลสฺส กาเล กุลเคเห นิพฺพตฺติตฺวา วิญฺญุตํ ปตฺวา ภิกฺขุนีนํ สนฺติกํ คนฺตฺวา ธมฺมํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺธา ปพฺพชิตฺวา ภิกฺขุนิสีเล ฐิตํ อญฺญตรํ ปฏิสมฺภิทปฺปตฺตํ ขีณาสวํ เถรึ คณิกวาเทน อกฺโกสิตฺวา ตโต จุตา นิรเย ปจิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท กาสิกรฏฺเฐ อุฬารวิภเว เสฏฺฐิกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วุฑฺฒิปฺปตฺตา ปุพฺเพ กตสฺส วจีทุจฺจริตสฺส นิสฺสนฺเทน ฐานโต ปริภฏฺฐา คณิกา อโหสิ. สาปิ ๑- นาเมน อฑฺฒกาสี นาม, ตสฺสา ปพฺพชฺชา จ ทูเตน อุปสมฺปทา จ ขนฺธเก อาคตาเยว. วุตฺตเญฺหตํ ๒-:-
เตน โข ปน สมเยน อฑฺฒกาสี คณิกา ภิกฺขุนีสุ ปพฺพชิตา