๔๖๐. ๒. จาลาเถรีคาถาวณฺณนา

สตึ อุปฏฺฐเปตฺวานาติอาทิกา จาลาย เถริยา คาถา.

อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิการา ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ กุสลํ อุปจินิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท มคเธ ๑- นาลกคาเม รูปสาริยา พฺราหฺมณิยา กุจฺฉิมฺหิ นิพฺพตฺติ, ตสฺสา นามคฺคหณทิวเส จาลาติ นามํ อกํสุ, ตสฺสา กนิฏฺฐาย อุปจาลาติ, อถ ตสฺสา กนิฏฺฐาย สีสูปจาลาติ. อิมา ติสฺโสปิ ธมฺมเสนาปติสฺส กนิฏฺฐภคินิโย, อิเมสํ ปุตฺตานมฺปิ ติณฺณํ อิทเมว นามํ, เย สนฺธาย เถรคาถาย "จาเล อุปจาเล สีสูปจาเล"ติ ๒- อาคตํ.

อิมา ปน ติสฺโสปิ ภคินิโย ธมฺมเสนาปติสฺส ปพฺพชิตภาวํ สุตฺวา ๓- "น หิ นูน ๔- โส โอรโก ธมฺมวินโย, น สา โอริกา ปพฺพชฺชา, ยตฺถ อมฺหากํ อยฺโย ปพฺพชิโต"ติ อุสฺสาหชาตา ติพฺพจฺฉนฺทา อสฺสุมุขํ รุทมานํ ญาติปริชนํ ปหาย ปพฺพชึสุ. ปพฺพชิตฺวา จ ฆเฏนฺติโย วายมนฺติโย นจิรสฺเสว อรหตฺตํ ปาปุณึสุ. อรหตฺตํ ปน ปตฺวา นิพฺพานสุเขน ผลสุเขน วิหรนฺติ.