@๓ ม.มูล. ๑๒/๓๙๓/๓๕๐ ๔ ที.ปา. ๑๑/๒๗๖/๑๖๙ สุทฺธี"ติอาทีสุ ๑- ปุริโส. อิธ ปน เวสฺสวณปาริสชฺโช อธิปฺเปโต. วาณิชาน จาติ คาถาพนฺธสุขตฺถํ อนุนาสิกโลปํ กตฺวา วุตฺตํ. สมาคโมติ สโมธานํ. ยตฺถาติ ยสฺมึ วณฺณุปเถ. ตทาติ ตสฺมึ มคฺคมูฬฺหา หุตฺวา คมนกาเล. อิตริตเรน จาปีติ อิตรีตรญฺจาปิ, อิทํ ยถาติ อิมินา โยเชตพฺพํ. อยํ เหตฺถ อตฺโถ:- เสรีสกเทวปุตฺตสฺส วาณิชานญฺจ ตทา ยตฺถ สมาคโม อโหสิ, ตํ สุณาถ, ยถา วาปิ เตหิ อญฺญมญฺญํ สุภาสิตํ สุลปิตํ กถํ ปวตฺติตํ, ตญฺจ สพฺเพ โอหิตจิตฺตา สุณาถาติ. ภุมฺมานนฺติ ภุมฺมเทวานํ.

อิทานิ ยกฺขสฺส ปุจฺฉาคาถาโย โหนฺติ:-

[๑๒๓๐] "วงฺเก อรญฺเญ อมนุสฺสฏฺฐาเน