ตุเมฺห จ โข ตาตา มยานุคุตฺตา

เยนิจฺฉกํ เตน ปเลถ โสตฺถินฺ"ติ คาถมาห. ตตฺถ อนุจฺฉวินฺติ อนุจฺฉวิกํ, ตุมฺหากเมว ตํ ยุตฺตรูปํ. โอวทิยญฺจ เม ตนฺติ เม มยฺหํ ตุเมฺหหิ โอวทิยํ โอวาทวเสน วตฺตพฺพเมตํ. ยํ ยสฺมา มํ มยฺหํ ตุเมฺห "กถํ นุ โสเจยฺยนฺ"ติอาทินา เปยฺยวาจํ ปิยวจนํ วเทถ, ยํ วา เปยฺยวาจาย วทนํ กถนํ, ตํ ตุมฺหากเมว อนุจฺฉวิกนฺติ โยชนา. อถ วา ยํ

@๒ สี.,อิ. อุปเทเสนฺโต ยสฺมา ตุเมฺห เปยฺยวาจํ วเทถ, ตสฺมา อนุจฺฉวิกํ โอวทิยญฺจ โอวทิตพฺพํ โอวาทานุรูปํ กาตพฺพญฺจ เม มยา กตํ, กึ ปน ตนฺติ อาห "ตุเมฺห จ โข ตาตา"ติอาทิ. ตตฺถ มยานุคุตฺตาติ อิมสฺมึ อมนุสฺสปริคฺคเห มรุกนฺตาเร ยาว กนฺตาราติกฺกมา มยา อนุคุตฺตา รกฺขิตา เยนิจฺฉกํ ยถารุจิเตน โสตฺถึ เขเมน ปเลถ คจฺฉถาติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๑๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. เสริสสกวิมาน”