มาณวสฺส วจนํ สุตฺวา ปิตา อปคตโสโก หุตฺวา สีสํ นฺหายิตฺวา ภุญฺชิตฺวา กมฺมนฺเต ปวตฺเตตฺวา กาลํ กตฺวา สคฺคปรายโน อโหสิ. สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา เตสํ ภิกฺขูนํ สจฺจานิ ปกาเสสิ, สจฺจปริโยสาเน พหู โสตาปตฺติผลาทีสุ ปติฏฺฐหึสุ. ตทา สุชาโต เอตรหิ ๒- โลกนาโถ อโหสีติ.

โคณเปตวตฺถุวณฺณนา นิฏฺฐิตา.