อิธาคตา จิรรตฺตาย ขาทตี"ติ เทฺว คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อทายิกาติ กสฺสจิ กิญฺจิปิ อทานสีลา. มจฺฉรินี กทริยาติ ปฐมํ มจฺเฉรมลสฺส สภาเวน ๔- มจฺฉรินี, ตาย จ ๕- ปุนปฺปุนํ อาเสวนตาย ถทฺธมจฺฉรินี, ตาย กทริยา อหูติ โยชนา. อิทานิ ตสฺสา ตเมว กทริยตํ ทสฺเสนฺโต "สา มํ ททนฺตนฺ"ติอาทิมาห. ตตฺถ เอตาทิสนฺติ เอวรูปํ ยถาวุตฺตวจีทุจฺจริตาทึ จริตฺวา.

@๔ ม. มจฺฉริมตฺตสฺส สพฺภาเวน ๕ ม. ตํเยว อิธาคตาติ อิมํ เปตโลกํ อาคตา, เปตตฺตภาวํ อุปคตา. จิรรตฺตาย ขาทตีติ จิรกาลํ คูถาทิเมว ขาทติ. ตสฺสา หิ เยนากาเรน อกฺกุฏฺฐํ, เตเนวากาเรน ปวตฺตมานมฺปิ ผลํ. ยํ อุทฺทิสฺส อกฺกุฏฺฐํ, ๑- ตโต อญฺญตฺถ ปฐวิยํ กมนฺตกสงฺขาเต มตฺถเก อสนิปาโต วิย อตฺตโน อุปริ ปตติ.