อถายสฺมา สงฺกิจฺโจ ยถา โส สามเณโร เต สพฺเพ คจฺฉนฺเต ปสฺสติ, ตถารูปํ อิทฺธาภิสงฺขารํ อภิสงฺขริตฺวา สามเณรํ อาห "ปสฺสสิ ตฺวํ สามเณร อิเม คจฺฉนฺเต"ติ. อาม ภนฺเต ปสฺสามีติ. เตนหิ อิเมหิ กตกมฺมํ ปฏิปุจฺฉาติ. โส หตฺถิยานาทีหิ คจฺฉนฺเต อนุกฺกเมน ปฏิปุจฺฉิ, เต อาหํสุ "เย ปจฺฉโต เปตา อาคจฺฉนฺติ, เต ปฏิปุจฺฉา"ติ. สามเณโร เต เปเต คาถาหิ อชฺฌภาสิ:-

[๗๓] "ปุรโตว เสเตน ปเลติ หตฺถินา

มชฺเฌ ปน อสฺสตรีรเถน

ปจฺฉา จ กญฺญา สิวิกาย นียติ