อตีเต กิร กาสิรฏฺเฐ พาราณสิยํ ธมฺมปาลํ นาม พฺราหฺมณกุลํ อโหสิ. ตตฺถ พฺราหฺมโณ พฺราหฺมณี ปุตฺโต ธีตา สุณิสา ทาสีติ อิเม สพฺเพปิ มรณานุสฺสติ- ภาวนาภิรตา อเหสุํ. เตสุ โย เคหโต นิกฺขมติ, โส เสสชเน โอวทิตฺวา นิรเปกฺโขว นิกฺขมติ. อเถกทิวสํ พฺราหฺมโณ ปุตฺเตน สทฺธึ ฆรโต นิกฺขมิตฺวา เขตฺตํ คนฺตฺวา กสติ, ปุตฺโต สุกฺขติณปณฺณกฏฺฐานิ อาลิมฺเปติ. ตตฺเถโก กณฺหสปฺโป ฑาหภเยน รุกฺขสุสิรโต นิกฺขมิตฺวา อิมํ พฺราหฺมณสฺส ปุตฺตํ ฑํสิ, โส วิสเวเคน มุจฺฉิโต ตตฺเถว ปริปติตฺวา กาลกโต สกฺโก เทวราชา หุตฺวา นิพฺพตฺติ. พฺราหฺมโณ ปุตฺตํ มตํ ทิสฺวา กมฺมนฺตสมีเปน คจฺฉนฺตํ เอกํ ปุริสํ เอวมาห "สมฺม มม ฆรํ คนฺตฺวา พฺราหฺมณึ เอวํ วเทหิ `นฺหายิตฺวา สุทฺธวตฺถนิวตฺถา เอกสฺส ภตฺตํ มาลาคนฺธาทีนิ จ คเหตฺวา ตุริตํ อาคจฺฉตู"ติ. โส ตตฺถ คนฺตฺวา ตถา อาโรเจสิ, เคหชโนปิ ตถา อกาสิ. พฺราหฺมโณ นฺหาตฺวา ภุญฺชิตฺวา วิลิมฺปิตฺวา ปริชนปริวุโต ปุตฺตสฺส สรีรํ จิตกํ อาโรเปตฺวา อคฺคึ ทตฺวา ทารุกฺขนฺธํ ฑหนฺโต วิย นิสฺโสโก นิสฺสนฺตาโป อนิจฺจสญฺญํ มนสิกโรนฺโต อฏฺฐาสิ.

อถ พฺราหฺมณสฺส ปุตฺโต สกฺโก หุตฺวา นิพฺพตฺติ, โส จ อมฺหากํ โพธิสตฺโต อโหสิ. โส อตฺตโน ปุริมชาตึ กตปุญฺญญฺจ ปจฺจเวกฺขิตฺวา ปิตรํ ญาตเก จ อนุกมฺปมาโน พฺราหฺมณวเสน ตตฺถ อาคนฺตฺวา ญาตเก อโสจนฺเต ๔- ทิสฺวา "อมฺโภ มิคํ ฌาเปถ, อมฺหากํ มํสํ เทถ, ฉาโตมฺหี"ติ อาห. "น มิโค, มนุสฺโส พฺราหฺมณา"ติ อาห. กึ ตุมฺหากํ ปจฺจตฺถิโก เอโสติ. "น ปจฺจตฺถิโก, อุเร ชาโต โอรโส มหาคุณวนฺโต ตรุณปุตฺโต"ติ อาห. กิมตฺถํ ตุเมฺห ตถารูเป คุณวติ ตรุณปุตฺเต มเต น โสจถาติ, ตํ สุตฺวา พฺราหฺมโณ อโสจนการณํ กเถนฺโต:-

[๘๕] "อุรโคว ตจํ ชิณฺณํ หิตฺวา คจฺฉติ สนฺตนุํ