ญาติมิตฺตสุหชฺชานํ ภิยฺโย โน อรตี สิยา.

[๙๐] ฑยฺหมาโน น ชานาติ ญาตีนํ ปริเทวิตํ

ตสฺมา เอตํ น โรทามิ คโต โส ตสฺส ยา คตี"ติ คาถาทฺวยมาห.

ตตฺถ สเจ โรเท กิสา อสฺสนฺติ ยทิ อหํ โรเทยฺยํ, กิสา ปริสุกฺขสรีรา ภเวยฺยํ. ตตฺถ เม กึ ผลํ สิยาติ ตสฺมึ มยฺหํ ภาตุ มรณนิมิตฺเต โรทเน กึ นาม ผลํ โก อานิสํโส ภเวยฺย, น เตน มยฺหํ ภาติโก อาคจฺเฉยฺย, นาปิ โส เตน สุคตึ คจฺเฉยฺยาติ อธิปฺปาโย. ญาติมิตฺตสุหชฺชานํ, ภิยฺโย โน อรตี สิยาติ อมฺหากํ ญาตีนํ มิตฺตานํ สุหทยานญฺจ มม โสจเนน ภาตุ มรณทุกฺขโต ภิยฺโยปิ อรติ ทุกฺขเมว สิยาติ.