เอวํ ภคินิยา วจนํ สุตฺวา ตสฺส ภริยํ ปุจฺฉิ "ตุยฺหํ โส กึ โหตี"ติ. ภตฺตา เม สามีติ. ภทฺเท อิตฺถิโย นาม ภตฺตริ สิเนหา โหนฺติ, ตสฺมึ จ มเต วิธวา อนาถา โหนฺติ, กสฺมา ตฺวํ น โรทสีติ. สาปิ อตฺตโน อโรทนการณํ กเถนฺตี:-
[๙๑] "ยถาปิ ทารโก จนฺทํ คจฺฉนฺตมนุโรทติ
เอวํสมฺปทเมเวตํ โย เปตมนุโสจติ.
[๙๒] ฑยฺหมาโน น ชานาติ ญาตีนํ ปริเทวิตํ