ตตฺถ ยถาปิ พฺรเหฺม อุทกุมฺโภ, ภินฺโน อปฺปฏิสนฺธิโยติ พฺราหฺมณ เสยฺยถาปิ อุทกฆโฏ มุคฺครปฺปหาราทินา ภินฺโน อปฺปฏิสนฺธิโย ปุน ปากติโก น โหติ. เสสเมตฺถ วุตฺตนยตฺตา อุตฺตานตฺถเมว.

สกฺโก เตสํ กถํ ๒- สุตฺวา ปสนฺนมานโส "สมฺมเทว ตุเมฺหหิ มรณสฺสติ ภาวิตา, อิโต ปฏฺฐาย น ตุเมฺหหิ กสิอาทิกรณกิจฺจํ อตฺถี"ติ เตสํ เคหํ สตฺตรตนภริตํ กตฺวา "อปฺปมตฺตา ทานํ เทถ, สีลํ รกฺขถ, อุโปสถกมฺมํ กโรถา"ติ โอวทิตฺวา อตฺตานญฺจ เตสํ นิเวเทตฺวา สกฏฺฐานเมว คโต. เตปิ พฺราหฺมณาทโย ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กโรนฺตา ยาวตายุกํ ฐตฺวา เทวโลเก อุปฺปชฺชึสุ.

สตฺถา อิมํ ชาตกํ อาหริตฺวา ตสฺส อุปาสกสฺส โสกสลฺลํ สมุทฺธริตฺวา อุปริ สจฺจานิ ปกาเสสิ, สจฺจปริโยสาเน อุปาสโก โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหีติ.