ตํ สุตฺวา อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ทุติยทิวเส มหาโมคฺคลฺลานตฺเถราทิเก ตโย เถเร อามนฺเตตฺวา เตหิ สทฺธึ ราชคเห ปิณฺฑาย จรนฺโต รญฺโญ พิมฺพิสารสฺส นิเวสนํ อคมาสิ, ราชา เถเร ทิสฺวา "กึ ภนฺเต อาคตตฺถา"ติ อาคมนการณํ ปุจฺฉิ, อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน ตํ ปวตฺตึ รญฺโญ อาโรเจสิ. ราชา "อญฺญาตํ ภนฺเต"ติ วตฺวา เถเร วิสฺสชฺเชตฺวา สพฺพกมฺมิกํ อมจฺจํ ปกฺโกสาเปตฺวา อาณาเปสิ

@๔ ม. ฌายิตงฺคารพหุลา ๕ สี.,อิ. อุทฺทิสาหิ เมติ "นครสฺส อวิทูเร วิวิตฺเต ฉายูทกสมฺปนฺเน ฐาเน จตสฺโส กุฏิโย กาเรหี"ติ. อนฺเตปุเร จ ปโหนกวิเสสวเสน ติธา วิภชิตฺวา จตสฺโส กุฏิโย ปฏิจฺฉาเปสิ, สยญฺจ ตตฺถ คนฺตฺวา กาตพฺพยุตฺตกํ อกาสิ. นิฏฺฐิตาสุ กุฏิกาสุ สพฺพํ พลิกรณํ สชฺชาเปตฺวา อนฺนปานวตฺถาทีนิ พุทฺธปฺปมุขสฺส จาตุทฺทิสสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส อนุจฺฉวิเก สพฺพปริกฺขาเร จ อุปฏฺฐาเปตฺวา อายสฺมโต สาริปุตฺตตฺเถรสฺส ตํ สพฺพํ นิยฺยาเทสิ. อถ เถโร ตํ เปตึ อุทฺทิสฺส ตํ สพฺพํ พุทฺธปฺปมุขสฺส จาตุทฺทิสสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส อทาสิ, สา เปตี ตํ อนุโมทิตฺวา เทวโลเก นิพฺพตฺติตฺวา สพฺพกามสมิทฺธา จ หุตฺวา อปรทิวเส อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานตฺเถรสฺส สนฺติกํ อุปคนฺตฺวา วนฺทิตฺวา อฏฺฐาสิ. ตํ เถโร ปฏิปุจฺฉิ, สา อตฺตโน เปตูปปตฺตึ ปุน เทวูปปตฺติญฺจ วิตฺถารโต กเถสิ. เตน วุตฺตํ:-

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สารีปุตตเถรมาตุเปติวัตถุ”