[๒๓๒] ตาว มหทฺธนสฺสาปิ น เม ทาตุํ ปิยํ อหุ

ปิทหิตฺวา ทฺวารํ ภุญฺชึ มา มํ ยาจนกาทฺทสุํ.

[๒๓๓] อสฺสทฺโธ มจฺฉรี จาสึ กทริโย ปริภาสโก

ททนฺตานํ กโรนฺตานํ วารยิสฺสํ พหู ชเน. ๒-