ตตฺถ น ภญฺเชยฺยาติ น ฉินฺเทยฺย. มิตฺตทุพฺโภติ มิตฺเตสุ ทุพฺภนํ เตสํ อนตฺถุปฺปาทนํ. ปาปโกติ อภทฺทโก มิตฺตทุพฺโภ. โย หิ สีตจฺฉาโย รุกฺโข ฆมฺมาภิตตฺตสฺส ปุริสสฺส ปริสฺสมวิโนทโก, ตสฺสาปิ นาม ปาปกํ ๑- น จินฺเตตพฺพํ, กิมงฺคํ ปน สตฺตภูเตสุ. ๒- อยํ เทวปุตฺโต สปฺปุริโส ปุพฺพการี อมฺหากํ ทุกฺขปนูทโก พหูปกาโร, น ตสฺส กิญฺจิ อนตฺถํ จินฺเตตพฺพํ, อญฺญทตฺถุ โส ปูเชตพฺโพ เอวาติ ทสฺเสติ.

ตํ สุตฺวา พฺราหฺมโณ "อตฺถสฺส มูลํ นิกติวินโย"ติ นีติมคฺคํ ๓- นิสฺสาย องฺกุรสฺส ปฏิโลมปกฺเข ฐตฺวา:-

[๒๖๐] "ยสฺส รุกฺขสฺส ฉายาย นิสีเทยฺย สเยยฺย วา

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๔๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. อังกุรเปตวัตถุ”