วชฺเชสิ `อญฺญมฺปิ ชนํ อิธาคตํ

กโรถ ปุญฺญานิ สุขูปลพฺภตี'ติ "

ตตฺถ โสติ โส วิมานเปโต. ตนฺติ ตํ อิตฺถึ. คเหตฺวาน ปสยฺห พาหายนฺติ ปสยฺห เนตา วิย ๑- พาหายํ ตํ คเหตฺวา. ปจฺจานยิตฺวานาติ ตสฺสา ชาตสํวุฑฺฒคามํ ปุนเทว อานยิตฺวา. เถรินฺติ ถาวรึ, ชิณฺณํ วุฑฺฒนฺติ อตฺโถ. สุทุพฺพลนฺติ ชราชิณฺณตาย เอว สุฏฺฐุ ทุพฺพลํ. สา กิร ตโต วิมานโต อปคมนสมนนฺตรเมว ชิณฺณา วุฑฺฒา มหลฺลิกา อทฺธคตา วโยอนุปฺปตฺตา อโหสิ. วชฺเชสีติ วเทยฺยาสิ. วตฺตพฺพวจนาการญฺจ ทสฺเสตุํ "อญฺญมฺปิ ชนนฺ"ติอาทิ วุตฺตํ. ตสฺสตฺโถ:- ภทฺเท ตฺวมฺปิ ปุญฺญํ กเรยฺยาสิ, อญฺญมฺปิ ชนํ อิธ ตว ทสฺสนตฺถาย อาคตํ "ภทฺรมุขา อาทิตฺตํ สีสํ วา เจลํ วา อชฺฌุเปกฺขิตฺวาปิ ทานสีลาทีนิ ปุญฺญานิ กโรถาติ, กเต จ ปุญฺเญ เอกํเสเนว ตสฺส ผลภูตํ สุขํ อุปลพฺภติ, น เอตฺถ สํสโย กาตพฺโพ"ติ วเทยฺยาสิ โอวเทยฺยาสีติ.

เอวญฺจ วตฺวา ตสฺมึ คเต สา อิตฺถี อตฺตโน ญาตกานํ วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา เตสํ อตฺตานํ ชานาเปตฺวา เตหิ นิยฺยาทิตธนํ คเหตฺวา สมณพฺราหฺมณานํ ทานํ เทนฺตี อตฺตโน สนฺติกํ อาคตาคตานํ:-