ภุญช อมานุเส กาเม รม เทว มยา สหา"ติ เทฺว คาถา อาห. ตตฺถ เทวาติ ราชานํ อาลปติ. กณฺณมุณฺฑสฺสาติ กณฺณมุณฺฑโต. นิสฺสกฺเก หิ อิทํ สามิวจนํ. อถ ราชา ตตฺถ วาเสน นิพฺพินฺนมานโส คมนชฺฌาสยํ ปกาเสสิ. ตํ สุตฺวา เปตี รญฺโญ ปฏิพทฺธจิตฺตา ตตฺเถวสฺส วาสํ ยาจนฺตี "ตาหํ เทว นมสฺสามี"ติ คาถมาห.

ปุน ราชา เอกํเสน นครํ คนฺตุกาโมว หุตฺวา อตฺตโน อชฺฌาสยํ ปเวเทนฺโต:-

[๓๖๗] "ภุตฺตา อมานุสา กามา ๑- รมิโตมฺหิ ตยา สห

ตาหํ สุภเค ยาจามิ ขิปฺปํ ปฏินยาหิ มนฺ"ติ โอสานคาถํ อาห. ตตฺถ ตาหนฺติ ตํ อหํ. สุภเคติ สุภคยุตฺเต. ปฏินยาหิ มนฺติ มยฺหํ นครเมว มํ ปฏิเนหิ. เสสํ สพฺพตฺถ ปากฏเมว.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๕๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. กรรณมุณฑเปตวัตถุ”