@๓ สี. ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กโรนฺโต สุจริตนิรโต นาวํ ๑- อภิรุยฺห คจฺฉติ. อถ โข โส เปโต ตํ อิตฺถึ คเหตุกาโม นาวาย คมนํ อุปรุนฺธิ. อถ วาณิชา "เกน นุ โข การเณน อยํ นาวา น คจฺฉตี"ติ วีมํสนฺตา กาฬกณฺณิสลากํ วิจาเรสุํ, อมนุสฺสิทฺธิยา ยาวตติยํ ตสฺสา เอว อิตฺถิยา ปาปุณิ, ยสฺสํ โส ปฏิพทฺธจิตฺโต, ตํ ทิสฺวา วาณิชา เวฬุกลาปํ สมุทฺเท โอตาเรตฺวา ตสฺส อุปริ ตํ อิตฺถึ โอตาเรสุํ, อิตฺถิยา โอตาริตมตฺตาย นาวา เวเคน สุวณฺณภูมึ อภิมุขา ๒- ปายาสิ. อมนุสฺโส ตํ อิตฺถึ อตฺตโน วิมานํ อาโรเปตฺวา ตาย สทฺธึ อภิรมิ.

สา เอกํ สํวจฺฉรํ อติกฺกมิตฺวา นิพฺพินฺนรูปา ตํ เปตํ ยาจนฺตี อาห "อหํ อิธ วสนฺตี มยฺหํ สมฺปรายิกํ อตฺถํ กาตุํ น ลภามิ, สาธุ มาริส มํ ปาฏลิปุตฺตเมว เนหี"ติ. โส ตาย ยาจิโต:-

[๗๙๓] "ทิฏฺฐา ตยา นิรยา ติรจฺฉานโยนิ

เปตา อสุรา อถวาปิ มานุสา เทวา

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๙๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ปาฏลีปุตตเปตวัตถุ”