เต อญฺเญ ปริภุญฺชนฺติ มยํ ทุกฺขสฺส ภาคินี"ติ วิปฺปลปนฺติโย เภรเวน มหาสทฺเทน วิรวึสุ. มนุสฺสา ตํ สุตฺวา ภีตตสิตา วิภาตาย รตฺติยา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส มหาทานํ สชฺเชตฺวา สตฺถารํ ภิกฺขุสํฆญฺจ นิมนฺเตตฺวา ปณีเตน ขาทนีเยน โภชนีเยน ปริวิสิตฺวา ภควนฺตํ ภุตฺตาวึ โอนีตปตฺตปาณึ อุปนิสีทิตฺวา ตํ ปวตฺตึ นิเวเทสุํ. ภควา "อุปาสกา เตน โว สทฺเทน

`มยํ โภเค สํหริมฺหา สเมน วิสเมน จ

เต อญฺเญ ปริภุญฺชนฺติ มยํ ทุกฺขสฺส ภาคินี'ติ อิมํ คาถมาหํสู"ติ อโวจ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๑,๙๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. โภคสังหรเปตวัตถุ”