"เทฺวเม ภิกฺขเว อสนิยา ผลนฺติยา น สนฺตสนฺติ, กตเม

เทฺว? ภิกฺขุ จ ขีณาสโว สีโห จ มิคราชา"ติ. ๑-

ชโวปิ สีหสฺส อญฺเญหิ อสาธารโณ, ตถา ปรกฺกโม. ตถา หิ โส อุสภสตมฺปิ ลงฺฆิตฺวา วนมหึสาทีสุ นิปตติ, โปตโกปิ ๒- สมาโน ปภินฺนมทานมฺปิ มตฺตวรวารณานํ ปฏิมานํ ๓- ภินฺทิตฺวา กลีรวํสํ ๔- ขาทติ. เอเตสํ ปน อริยมคฺคชโว อิทฺธิชโว จ อญฺเญหิ อสาธารโณ, สมฺมปฺปธานปรกฺกโม จ นิรติสโย. ตสฺมา สีหานํวาติ สีหสทิสานํ วิย. สีหสฺส เจตฺถ หีนุปมตา ๕- ทฏฺฐพฺพา, อจฺจนฺตวิสิฏฺฐสฺส สหนาทิ- อตฺถสฺส เถเรเสฺวว ลพฺภนโต.

นทนฺตานนฺติ คชฺชนฺตานํ. โคจรปรกฺกมตุฏฺฐิเวลาทีสุ ๖- หิ ยถา สีหา อตฺตโน อาสยโต นิกฺขมิตฺวา วิชมฺภิตฺวา สีหนาทํ อภีตนาทํ นทนฺติ, เอวํ เอเตปิ วิสยชฺฌตฺตปจฺจเวกฺขณอุทานาทิกาเลสุ อิมํ อภีตนาทํ นทึสุ. เตน วุตฺตํ "สีหานํว นทนฺตานนฺ"ติ. ทาฐีนนฺติ ทาฐาวนฺตานํ. ปวฏฺฐทาฐีนํ, ๗- อติสยทาฐานนฺติ วา อตฺโถ. ยถา หิ สีหา อติวิย ทฬฺหานํ ติกฺขานญฺจ จตุนฺนํ ทาฐานํ พเลน ปฏิปกฺขํ ๘- อภิภวิตฺวา อตฺตโน มโนรถํ มตฺถกํ ปาเปนฺติ, ๙- เอวเมเตปิ จตุนฺนํ อริยมคฺคทาฐานํ พเลน อนาทิมติ สํสาเร อนภิภูตปุพฺพปฏิปกฺขํ อภิภวิตฺวา อตฺตโน มโนรถํ มตฺถกํ ปาเปสุํ. อิธาปิ ทาฐา วิยาติ ทาฐาติ สทิสกปฺปนาวเสเนว ๑๐- อตฺโถ เวทิตพฺโพ.