อิทานิ อพฺภนฺตเร ปริสฺสยาภาวํ ๖- ทสฺเสนฺโต "จิตฺตนฺ"ติอาทิมาห. ตตฺถ จิตฺตํ เม สุสมาหิตนฺติ มม จิตฺตํ สุฏฺฐุ อติวิย สมฺมา สมฺมเทว เอกคฺคภาเวน อารมฺมเณ ฐปิตํ. ตญฺจ โข น นีวรณาทิวิกฺขมฺภนมตฺเตน, อปิจ โข วิมุตฺตํ โอรมฺภาคิยอุทฺธมฺภาคิยสงฺคเหหิ สพฺพสํโยชเนหิ สพฺพกิเลสธมฺมโต จ วิเสเสน วิมุตฺตํ, สมุจฺเฉทปฺปหานวเสน ปฏิปสฺสทฺธิปฺปหานวเสน เต ปชหิตฺวา ฐิตนฺติ อตฺโถ.

@๓ ที. ปาฏิ. ๑๑/๓๓๗/๒๒๘ สงฺคีติสุตฺต ๔ ม. มู. ๑๒/๔๘๖/๔๓๐ มหาธมฺมสมาทานสุตฺต,

@สํ สคา. ๑๕/๑๑๐/๗๘ สุสิมสุตฺต, ขุ. อิติ. ๒๕/๒๗/๒๕๐ เมตฺตาภาวนาสุตฺต