ปจฺฉิเม จ ภเว อสฺมึ ชาโตหํ พฺราหฺมเณ กุเล

สทฺธึ ตีหิ ๓- สหาเยหิ ปพฺพชึ สตฺถุ สาสเน.

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ.

อถายสฺมา สมฺภูโต ภควนฺตํ ทสฺสนาย คจฺฉนฺเต ภิกฺขู ทิสฺวา "อาวุโส มม วจเนน ภควโต ปาเท สิรสา วนฺทถ, เอวญฺจ วเทถา"ติ วตฺวา ธมฺมาธิกรณํ อตฺตโน สตฺถุ อวิเหฐิตภาวํ ๔- ปกาเสนฺโต "โยสีตวนนฺ"ติ คาถมาห. เต ภิกฺขู ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา สมฺภูตตฺเถรสฺส สาสนํ สมฺปฏิเวเทนฺตา ๕- "อายสฺมา ภนฺเต สมฺภูโต ภควโต ปาเท สิรสา วนฺทติ, เอวญฺจ วทตี"ติ วตฺวา ตํ กถํ ๖- อาโรเจสุํ, ตํ สุตฺวา ภควา "ปณฺฑิโต ภิกฺขเว สมฺภูโต ภิกฺขุ ปจฺจปาทิ ธมฺมสฺสานุธมฺมํ, น จ มํ ธมฺมาธิกรณํ วิเหเฐติ. ๗- เวสฺสวเณน ตสฺสตฺโถ ๘- มยฺหํ อาโรจิโต"ติ อาห.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๑๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สีตวนิยเถรคาถา”