ตติยา ขุปฺปิปาสา เต จตุตฺถี ตณฺหา ปวุจฺจติ.

ปญฺจมี ถีนมิทฺธํ เต ฉฏฺฐาภีรู ปวุจฺจติ

สตฺตมี วิจิกิจฺฉา เต มาโน มกฺโข จ อฏฺฐมี"ติ. ๗-

นฬเสตุํว สุทุพฺพลํ มโหโฆติ สารวิรหิตโต นฬเสตุสทิสํ อติวิย อพล- ภาวโต ๘- สุฏฺฐุ ทุพฺพลํ สงฺกิเลสเสนํ นวโลกุตฺตรธมฺมานํ มหาพลวภาวโต ๙- มโหฆ- สทิเสน อคฺคมคฺเคน โย อปานุทิ วิชิตาวี อเปตเภรโว ทนฺโต, โส ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ โยชนา. ตํ สุตฺวา มาโร "ชานาติ มํ สมโณ"ติ ตตฺเถวนฺตรธายีติ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๑๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ภัลลิยเถรคาถา”