ตถา เทวตาหิ อติวิย ปิยายิตพฺพภาวโต อิมํ เถรํ ภควา เทวตานํ ปิยมนาป- ภาเวน อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสิ "เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ เทวตานํ ปิยมนาปานํ ยทิทํ ปิลินฺทวจฺโฉ"ติ. ๓- โส เอกทิวสํ ภิกฺขุสํฆมชฺเฌ นิสินฺโน อตฺตโน คุเณ ปจฺจเวกฺขิตฺวา เตสํ การณภูตํ วิชฺชานิมิตฺตํ ภควโต สนฺติเก อาคมนํ ปสํสนฺโต:-

๔- "สฺวาคตํ นาปคตํ นยิทํ ทุมฺมนฺติตํ มม

ปวิภตฺเตสุ ธมฺเมสุ ยํ เสฏฺฐํ ตทุปาคมินฺ"ติ คาถํ อภาสิ. ๔-

[๙] ตตฺถ สฺวาคตนฺติ สุนฺทรํ อาคมนํ, อิทํ มมาติ สมฺพนฺโธ. อถวา สฺวาคตนฺติ สุฏฺฐุ อาคตํ, มยาติ วิภตฺติ วิปริณาเมตพฺพา. นาปคตนฺติ ๕- น อปคตํ

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๒๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา”