๑- "ปญฺจ ฉินฺเท ปญฺจ ชเห ปญฺจ จุตฺตริ ภาวเย

ปญฺจสงฺคาติโค ภิกฺขุ โอฆติณฺโณติ วุจฺจตี"ติ คาถํ อภาสิ. ๑-

[๑๕] ตตฺถ ปญฺจ ฉินฺเทติ อปายูปปตฺตินิพฺพตฺตนกานิ ๒- ปญฺโจรมฺภาคิยานิ สญฺโยชนานิ ปาเท พนฺธนรชฺชุกํ ๓- วิย ปุริโส สตฺเถน เหฏฺฐิมมคฺคตฺตเยน ฉินฺเทยฺย ปชเหยฺย. ปญฺจ ชเหติ อุปริเทวโลกูปปตฺติเหตุภูตานิ ๔- ปญฺจุทฺธมฺภาคิยสญฺโยชนานิ ปุริโส คีวาย พนฺธนรชฺชุกํ วิย อรหตฺตมคฺเคน ชเหยฺย, ฉินฺเทยฺย วาติ อตฺโถ. ปญฺจ จุตฺตริ ภาวเยติ เตสํเยว อุทฺธมฺภาคิยสญฺโยชนานํ ปหานาย สทฺธาทีนิ ปญฺจินฺทฺริยานิ อุตฺตริ อนาคามิมคฺคาธิคมโต อุปริ ๕- ภาเวยฺย อคฺคมคฺคาธิคมวเสน วฑฺเฒยฺย. ปญฺจสงฺคาติโคติ เอวํภูโต ปน ปญฺจนฺนํ ราคโทสโมหมานทิฏฺฐิสงฺคานํ อติกฺกเมน ปหาเนน ปญฺจสงฺคาติโค หุตฺวา. ภิกฺขุ โอฆติณฺโณติ วุจฺจตีติ สพฺพถา ภินฺนกิเลสตาย ภิกฺขูติ, กามภวทิฏฺฐิอวิชฺโชเฆ ตริตฺวา เตสํ ปารภูเต นิพฺพาเน ฐิโตติ จ ๖- วุจฺจตีติ อตฺโถ.