อาพาโธ เม สมุปฺปนฺโน กาโล มม นปฺปมชฺชิตุนฺ"ติ คาถํ อภาสิ. ๑-

[๓๐] ตตฺถ อาพาเธ เม สมุปฺปนฺเนติ สรีรสฺส อาพาธนโต "อาพาโธ"ติ ลทฺธนาเม วิสภาคธาตุกฺโขภเหตุเก โรเค มยฺหํ สญฺชาเต. สติ เม อุปปชฺชถาติ ๒- "อุปฺปนฺโน โข เม อาพาโธ, ฐานํ โข ปเนตํ วิชฺชติ, ยทิทํ อาพาโธ วฑฺเฒยฺย. ยาว ปนายํ อาพาโธ น วฑฺฒติ, หนฺทาหํ วิริยํ อารภามิ `อปฺปตฺตสฺส ปตฺติยา อนธิคตสฺส อธิคมาย อสจฺฉิกตสฺส สจฺฉิกริยายา"ติ วิริยารมฺภวตฺถุภูตา สติ ตสฺเสว อาพาธสฺส วเสน ทุกฺขาย เวทนาย ปีฬิยมานสฺส มยฺหํ อุทปาทิ. เตนาห

อุตฺติยตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.