เอวํ ชานาหิ อาวุโส

อโมฆา เต กุฏิกา กตา"ติ ตถารูเปน สงฺคีตึ อาโรปิตํ.

ตตฺถ โก กุฏิกายนฺติ "อิมิสฺสํ กุฏิกายํ โก นิสินฺโน"ติ เขตฺตปาลสฺส ปุจฺฉาวจนํ. ตสฺส ภิกฺขุ กุฏิกายนฺติ เถรสฺส ปฏิวจนทานํ. อถ นํ อตฺตโน อนุตฺตรทกฺขิเณยฺยภาวโต ๓- ตํ กุฏิปริโภคํ อนุโมทาเปตฺวา อุฬารํ ตเมว ปุญฺญํ ๔- ปติฏฺฐาเปตุํ "วีตราโค"ติอาทิ วุตฺตํ. ตสฺสตฺโถ:- เอโก ภินฺนกิเลโส ภิกฺขุ เต กุฏิกายํ นิสินฺโน, ตโตเอว โส อคฺคมคฺเคน สพฺพโส สมุจฺฉินฺนราคตาย วีตราโค

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๕๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. กุฏิวิหารีเถรคาถา”