@๔ สี. อุฬารตเม ปุญฺเญ อนุตฺตรสมาธินา นิพฺพานํ อารมฺมณํ กตฺวา สุฏฺฐุ สมาหิตจิตฺตตาย สุสมาหิตจิตฺโต, อิมญฺจ อตฺถํ อาวุโส เขตฺตปาล ยถาหํ วทามิ, เอวํ ชานาหิ สทฺทห อธิมุจฺจสฺสุ. ๑- อโมฆา เต กุฏิกา กตา ตยา ๒- กตา กุฏิกา อโมฆา อวญฺฌา สผลา สอุทฺริยา, ยสฺมา อรหตา ขีณาสเวน ปริภุตฺตา. สเจ ตฺวํ อนุโมทสิ, ตํ เต ภวิสฺสติ ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ.

ตํ สุตฺวา เขตฺตปาโล "ลาภา วต เม, สุลทฺธํ วต เม, ยสฺส เม กุฏิกายํ เอทิโส อยฺโย ปวิสิตฺวา นิสีทตี"ติ ปสนฺนจิตฺโต อนุโมทนฺโต อฏฺฐาสิ. อิมํ ปน เตสํ กถาสลฺลาปํ ภควา ทิพฺพาย โสตธาตุยา สุตฺวา อนุโมทนญฺจสฺส ญตฺวา ตมฺภาวินึ สมฺปตฺตึ วิภาเวนฺโต เขตฺตปาลํ อิมาหิ คาถาหิ อชฺฌภาสิ:-

"วิหาสิ กุฏิยํ ภิกฺขุ สนฺตจิตฺโต อนาสโว

เตน กมฺมวิปาเกน เทวินฺโท ตฺวํ ภวิสฺสสิ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๕๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. กุฏิวิหารีเถรคาถา”