๓- "ทุมวฺหยาย อุปฺปนฺโน ชาโต ปณฺฑรเกตุนา

เกตุหา เกตุนาเยว มหาเกตุํ ปธํสยี"ติ คาถํ อภาสิ. ๓-

[๖๔] ตตฺถ ทุมวฺหยายาติ ทุเมน อมฺเพน วฺหาตพฺพาย, อมฺพปาลิยาติ อตฺโถ. อาธาเร เจตํ ภุมฺมวจนํ. อุปฺปนฺโนติ ตสฺสา กุจฺฉิยํ อุปฺปนฺโน อุปฺปชฺชมาโน จ. ชาโต ปณฺฑรเกตุนาติ ธวลวตฺถธชตฺตา ๔- "ปณฺฑรเกตู"ติ ปญฺญาเตน พิมฺพิสาร- รญฺญา เหตุภูเตน ชาโต, ตํ ปฏิจฺจ นิพฺพตฺโตติ อตฺโถ. อุปฺปนฺโนติ วา ปฐมาภินิพฺพตฺติทสฺสนํ. ตโต หิ ชาโตติ อภิชาติทสฺสนํ. วิชายนกาลโต ปฏฺฐาย

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๖๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา”