มคฺโค น นิพฺพานคโม ยถา อยํ

อิติสฺสุ สํฆํ ภควานุสาสติ

สตฺถา สยํ ปาณิตเลว ทสฺสยนฺ"ติ คาถํ อภาสิ.

ตตฺถ อิโต พหิทฺธาติ อิมสฺมา พุทฺธสาสนา พาหิรเก สมเย, เตนาห "ปุถุอญฺญวาทินนฺ"ติ, นานาติตฺถิยานนฺติ อตฺโถ. มคฺโค น นิพฺพานคโม ยถา อยนฺติ ยถา อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค เอกํเสน นิพฺพานํ คจฺฉตีติ นิพฺพานคโม, นิพฺพานคามี, เอวํ นิพฺพานคโม มคฺโค ติตฺถิยสมเย นตฺถิ อสมฺมาสมฺพุทฺธปฺ- ปเวทิตตฺตา อญฺญติตฺถิยวาทสฺส. เตนาห ภควา:-

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๒,๘๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. นาคิตเถรคาถา”