[๑๒๒] เอตมาทีนวํ ญตฺวา ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโย"ติ อิมํ คาถาทฺวยํ อภาสิ.

ตตฺถ นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจติ กมฺมภโว อุปฺปตฺติภโว กามภโว รูปภโว อรูปภโว สญฺญีภโว อสญฺญีภโว เนวสญฺญีนาสญฺญีภโว เอกโวการภโว จตุโวการภโว ปญฺจโวการภโวติ เอวํ เภโท, ๒- ตตฺถาปิ หีโน มชฺฌิโม อุกฺกฏฺโฐ ทีฆายุโก สุขพหุโล โวมิสฺสสุขทุกฺโขติ เอวํ วิภาโค ๓- โย โกจิ นิจฺโจ ธุโว ถิโร อปโลกิยธมฺโม ๔- นตฺถิ ตํ ตํ การณํ ปฏิจฺจ สมุปฺปนฺนตฺตา. ยสฺมา จ เอตเทวํ, ตสฺมา สงฺขารา วาปิ ๕- สสฺสตา นตฺถีติ โยชนา. ปจฺจเยหิ สงฺขตตฺตา "สงฺขารา"ติ ลทฺธนาเม หิ ปญฺจกฺขนฺเธ อุปาทาย ภวสมญฺญาย สงฺขาราว ๖- หุตฺวา สมฺภูตา ชรามรเณน จ