[๑๒๖] ติฏฺฐ มกฺกฏ มา ธาวิ น หิ เต ตํ ยถา ปุเร

นิคฺคหิโตสิ ปญฺญาย เนว ทูรํ คมิสฺสสี"ติ คาถาทฺวยํ อภาสิ.

ตตฺถ ฆฏฺฏยนฺโตติ อตฺตโน โลลภาเวน รุกฺขสฺส อญฺญํ สาขํ มุญฺจิตฺวา อญฺญสฺส คหเณน อเนกวารํ ตตฺถ รุกฺขํ จาเลนฺโต ผลูปโภคมกฺกโฏ ๑- วิย เตน เตน จกฺขาทิทฺวาเรน รูปาทิอารมฺมเณสุ อญฺญํ มุญฺจิตฺวา อญฺญํ คณฺหนฺโต จิตฺตสนฺตานสฺส ๒- สมาทานวเสน นิจฺจลํ ฐาตุํ อปฺปทาเนน ๓- อภิกฺขณํ ฆฏฺฏยนฺโต จาเลนฺโต ตสฺมึเยว รูปาทิอารมฺมเณ อนุปริวตฺตติ ยถากามํ วิจรติ. วตฺตมานสมีปตาย เจตฺถ วตฺตมานวจนํ. เอวํ อนุปริยนฺโต จ ติฏฺฐ มกฺกฏ มา ธาวิ ตฺวํ จิตฺตมกฺกฏ อิทานิ ติฏฺฐ มา ธาวิ, อิโต ๔- ปฏฺฐาย เต ธาวิตุํ น สกฺกา, ตสฺมา น หิ เต ตํ ยถา ปุเร ยสฺมา ตํ อตฺตภาวเคหํ ปุพฺเพ วิย น เต เสวิตํ ปิหิตทฺวาร- ภาวโต, กิญฺจ ๕- นิคฺคหิโตสิ ปญฺญาย สยญฺจ อิทานิ มคฺคปญฺญาย กิเลสาภิ- สงฺขารสงฺขาตานํ ปาทานํ ๖- เฉทเนน อจฺจนฺติกํ นิคฺคหํ ปตฺโตสิ, ตสฺมา เนว ทูรํ คมิสฺสสิ อิโต อตฺตภาวโต ทูรํ ทุติยาทิอตฺตภาวํ เนว คมิสฺสสิ ยาวจริมกจิตฺตํ- เอว ๗- เต คมนนฺติ ทสฺเสติ. "เนโต ทูรนฺ"ติปิ ปาโฐ, โสเอวตฺโถ.

วลฺลิยตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.