สตฺถา เต ทุลฺลโภ ลทฺโธ มานตฺเถ มํ นิโยชยี"ติ อิมาหิ ทฺวีหิ คาถาหิ โอวทิ.

๔- ตตฺถ นนฺทมานาคตํ จิตฺตนฺติ นนฺทมานํ อาคตํ. ตตฺรตตฺราภินนฺทินี ยายํ ตณฺหา, ตสฺสา ตํ ตํ ภวํ นนฺทมานํ อภินนฺทมานํ จิตฺตํ อิมํ ภวาปิ ภวํ นนฺทมานํ อานนฺทมานํ อาคตํ อุปฺปนฺนํ. ๔- สูลมาโรปมานกนฺติ ทุกฺขุปฺปตฺติฏฺฐานตาย สูลสทิสตฺตา สูลํ ตํ ตํ ภวํ กมฺมกิเลเสหิ เอตฺตกํ กาลํ อาโรปิยมานํ. เตน เตเนว วชสิ, เยน สูลํ กลิงฺครนฺติ ยตฺถ ยตฺถ สูลสงฺขาตา ภวา กลิงฺครสงฺขาตา อธิกุฏฺฏน- นามกา ๕- กามคุณา จ เตน เตเนว ปาปจิตฺเตน ๖- วชสิ, ตํ ตเทว ฐานํ อุปคจฺฉสิ, อตฺตโน อนตฺถํ น สลฺลกฺเขสิ.

@๓ ฉ.ม. จิตฺต ๔-๔ ฉ.ม. ตตฺถ นนฺทมานาคตํ จิตฺตาติ นนฺทมาน อภินนฺทมาน