ฉฬภิญฺญํ ปน สมานํ สปริสํ อายสฺมนฺตํ ยโสชํ สตฺถา ปกฺโกสิตฺวา อาเนญฺช- สมาปตฺตินา ปฏิสนฺถารมกาสิ. โส สพฺเพปิ ธูตงฺคธมฺเม สมาทาย วตฺตติ. เตนสฺส สรีรํ กิสํ อโหสิ ลูขํ ทุพฺพณฺณํ, ตํ ภควา ปรมปฺปิจฺฉตาย ปสํสนฺโต:-

[๒๔๓] "กาลาปพฺพงฺคสงฺกาโส กิโส ธมนิสนฺถโต ๔-

มตฺตญฺญู อนฺนปานมฺหิ อลีนมนโส ๕- นโร"ติ ปฐมํ คาถมาห.

ตตฺถ กาลาปพฺพงฺคสงฺกาโสติ มํสูปจยวิคเมน กิสทุสณฺฐิตสรีราวยวตาย ทนฺติลตา- ปพฺพสทิสงฺโค, ๖- เตนาห "กิโส ธมนิสนฺถโต"ติ. กิโสติ ๗- โมเนยฺยปฏิปทาปูรเณน