[๒๔๘] ปจฺจติ มุนิโน ภตฺตํ โถกํ โถกํ กุเล กุเล

ปิณฺฑิกาย จริสฺสามิ อตฺถิ ชงฺฆพลํ มมา"ติ ติสฺโส คาถา อภาสิ.

ตตฺถ อหุ ตุยฺหํ ปุเร สทฺธา, สา เต อชฺช น วิชฺชตีติ อุปาสก ๒- อิโต ปุพฺเพ ตว มยิ "อยฺโย ธมฺมจารี สมจารี"ติอาทินา สทฺธา อโหสิ, สา สทฺธา เต ตว อชฺช อิทานิ น อุปลพฺภติ. ตสฺมา ยํ ตุยฺหํ ตุยฺหเมเวตนฺติ ยํ จตุปจฺจยทานํ,